Η Ουάσινγκτον φαίνεται να απολαμβάνει τον τρόμο που σπέρνει…
Η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα δεν θυμίζει πλέον διπλωματικό πεδίο, αλλά ένα απέραντο σφαγείο όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την αλλοπρόσαλλη και ωμή καθοδήγηση του Trump, έχουν μετατρέψει τις «επιθέσεις αποκεφαλισμού» σε κανονικότητα.
Η στρατηγική της εξόντωσης ηγετών, που κάποτε αποτελούσε το έσχατο και ηθικά κατακριτέο μέσο, αποτελεί πλέον το κύριο εργαλείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, βυθίζοντας τον πλανήτη σε μια νέα εποχή τρόμου και αβεβαιότητας.
Το χρονικό του αίματος: Από τον Maduro στον Khamenei
Όλα ξεκίνησαν με την πρωτοφανή απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolás Maduro, και της συζύγου του, Cilia Flores, στις 3 Ιανουαρίου 2026. Η μεταφορά τους στις ΗΠΑ ήταν η πρώτη προειδοποιητική βολή.
Όμως, η επιχείρηση «Επική Οργή» κατά του Ιράν ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Η δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη, Ayatollah Ali Khamenei, δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική επιτυχία• ήταν η οριστική κατάλυση κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας.
Ο «αποκεφαλισμός» ως στρατηγική επιδιώκει την παράλυση του εχθρού χτυπώντας τον «εγκέφαλο».
Όπως υποστηρίζει ο πολιτικός επιστήμονας Robert Pape, αν καταστρέψεις τον εγκέφαλο, το σώμα πεθαίνει.
Ωστόσο, αυτή η κυνική προσέγγιση αγνοεί τις μακροπρόθεσμες συνέπειες: το «κενό ισχύος» που γεννά το χάος και τον θρησκευτικό φανατισμό του «μαρτυρίου».
Ποιος σειρά έχει;
Aποκαλύψεις της Wall Street Journal (WSJ) φέρνουν στο προσκήνιο μια εξαιρετικά σκοτεινή εκδοχή της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump φέρεται να έχει δηλώσει σε στενούς συνεργάτες του ότι θα υποστήριζε ακόμη και επιχείρηση εξόντωσης του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Mojtaba Khamenei, εφόσον αυτός αρνηθεί να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ουάσινγκτον.
Οι απαιτήσεις αυτές περιλαμβάνουν –όπως επισημαίνουν νυν και πρώην Αμερικανοί αξιωματούχοι– τον πλήρη τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια αποτελεί τον πυρήνα της αντιπαράθεσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.
Ο Λευκός Οίκος απέφυγε να σχολιάσει επισήμως τις αποκαλύψεις. Ωστόσο ο Donald Trump έδωσε σαφές στίγμα των προθέσεών του σε δηλώσεις του τη Δευτέρα στη New York Post, τονίζοντας ότι «δεν είναι ευχαριστημένος» με την επιλογή του Mojtaba Khamenei για την ηγεσία του Ιράν.
Μάλιστα, σε προηγούμενες τοποθετήσεις του είχε χαρακτηρίσει τον διορισμό του Ιρανού ηγέτη «απαράδεκτο», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να αποδεχθεί παθητικά τη νέα πραγματικότητα στην Τεχεράνη.
Αν μη τι άλλο, η Ουάσινγκτον φαίνεται να απολαμβάνει τον τρόμο που σπέρνει.
Επόμενος πιθανός στόχος; Ο Βορειοκορεάτης ηγέτης Kim Jong-un.
Σύμφωνα με αναλυτές όπως ο Go Myong-hyun, η Πιονγιάνγκ παρακολουθεί έντρομη τις εξελίξεις.
Σε ένα καθεστώς τόσο προσωποπαγές, η απειλή του «αποκεφαλισμού» δεν είναι θεωρητική, αλλά υπαρξιακή.
Οι ηγέτες-στόχοι πλέον κρύβονται, διασκορπίζουν τις δυνάμεις τους και αποφεύγουν κάθε επικοινωνία, μετατρέποντας τις χώρες τους σε «κράτη-φαντάσματα» υπό διαρκή πολιορκία.
Η «κληρονομιά» του Ισραήλ και η υποκρισία των Δημοκρατικών
Οι ΗΠΑ δεν ανακάλυψαν τον τροχό, αλλά τον τελειοποίησαν μαθαίνοντας από τον στενό τους σύμμαχο, το Ισραήλ.
Το βιβλίο «Rise and Kill First» του Ronen Bergman αποκαλύπτει το μέγεθος της φρίκης: χιλιάδες δολοφονίες από τη Mossad επί δεκαετίες.
Η υποκρισία, βέβαια, περισσεύει και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Μπορεί ο Trump να είναι ο εκτελεστής, αλλά το νομικό πλαίσιο στρώθηκε μεθοδικά από τους προκατόχους του.
Οι στοχευμένες δολοφονίες εκτινάχθηκαν επί Barack Obama, ο οποίος «βάφτισε» τον φόνο ως «νόμιμη χρήση θανατηφόρας δύναμης», παρακάμπτοντας την Εκτελεστική Διάταξη 12333 του Ronald Reagan που απαγόρευε ρητά τις δολοφονίες.
Τακτική νίκη, στρατηγική ήττα
Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο και βασανιστικό είναι: Και μετά τι;
Όταν ο Trump ρωτήθηκε με ποιον θα διαπραγματευτεί μετά τους βομβαρδισμούς, η απάντησή του ήταν σοκαριστική: «Οι περισσότεροι που είχαμε στο μυαλό μας είναι νεκροί... σε λίγο δεν θα γνωρίζουμε κανέναν».
Αυτή η παραδοχή, σε συνδυασμό με την αδυναμία του Υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio να παρουσιάσει ένα σχέδιο ανοικοδόμησης, επιβεβαιώνει την τραγική διαπίστωση του David Ignatius: ο «αποκεφαλισμός» είναι πλέον ο αμερικανικός τρόπος πολέμου. Μια νίκη της τακτικής πάνω στη στρατηγική.
Οι ΗΠΑ γκρεμίζουν τα πάντα, σκοτώνουν τους πάντες και μετά αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος φλέγεται.
Η διακυβέρνηση με drones και «έξυπνες» βόμβες μπορεί να εξοντώνει πρόσωπα, αλλά γεννά στρατιές από εκδικητές.
Ο κόσμος του 2026 είναι πιο επικίνδυνος από ποτέ, και ο «δήμιος» στον Λευκό Οίκο φαίνεται να μην έχει κανένα σχέδιο για την επόμενη μέρα.
www.bankingnews.gr
Η στρατηγική της εξόντωσης ηγετών, που κάποτε αποτελούσε το έσχατο και ηθικά κατακριτέο μέσο, αποτελεί πλέον το κύριο εργαλείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, βυθίζοντας τον πλανήτη σε μια νέα εποχή τρόμου και αβεβαιότητας.
Το χρονικό του αίματος: Από τον Maduro στον Khamenei
Όλα ξεκίνησαν με την πρωτοφανή απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας, Nicolás Maduro, και της συζύγου του, Cilia Flores, στις 3 Ιανουαρίου 2026. Η μεταφορά τους στις ΗΠΑ ήταν η πρώτη προειδοποιητική βολή.
Όμως, η επιχείρηση «Επική Οργή» κατά του Ιράν ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.
Η δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη, Ayatollah Ali Khamenei, δεν ήταν απλώς μια στρατιωτική επιτυχία• ήταν η οριστική κατάλυση κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας.
Ο «αποκεφαλισμός» ως στρατηγική επιδιώκει την παράλυση του εχθρού χτυπώντας τον «εγκέφαλο».
Όπως υποστηρίζει ο πολιτικός επιστήμονας Robert Pape, αν καταστρέψεις τον εγκέφαλο, το σώμα πεθαίνει.
Ωστόσο, αυτή η κυνική προσέγγιση αγνοεί τις μακροπρόθεσμες συνέπειες: το «κενό ισχύος» που γεννά το χάος και τον θρησκευτικό φανατισμό του «μαρτυρίου».
Ποιος σειρά έχει;
Aποκαλύψεις της Wall Street Journal (WSJ) φέρνουν στο προσκήνιο μια εξαιρετικά σκοτεινή εκδοχή της αμερικανικής στρατηγικής απέναντι στο Ιράν.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump φέρεται να έχει δηλώσει σε στενούς συνεργάτες του ότι θα υποστήριζε ακόμη και επιχείρηση εξόντωσης του νέου ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Mojtaba Khamenei, εφόσον αυτός αρνηθεί να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της Ουάσινγκτον.
Οι απαιτήσεις αυτές περιλαμβάνουν –όπως επισημαίνουν νυν και πρώην Αμερικανοί αξιωματούχοι– τον πλήρη τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια αποτελεί τον πυρήνα της αντιπαράθεσης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.
Ο Λευκός Οίκος απέφυγε να σχολιάσει επισήμως τις αποκαλύψεις. Ωστόσο ο Donald Trump έδωσε σαφές στίγμα των προθέσεών του σε δηλώσεις του τη Δευτέρα στη New York Post, τονίζοντας ότι «δεν είναι ευχαριστημένος» με την επιλογή του Mojtaba Khamenei για την ηγεσία του Ιράν.
Μάλιστα, σε προηγούμενες τοποθετήσεις του είχε χαρακτηρίσει τον διορισμό του Ιρανού ηγέτη «απαράδεκτο», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Ουάσινγκτον δεν πρόκειται να αποδεχθεί παθητικά τη νέα πραγματικότητα στην Τεχεράνη.
Αν μη τι άλλο, η Ουάσινγκτον φαίνεται να απολαμβάνει τον τρόμο που σπέρνει.
Επόμενος πιθανός στόχος; Ο Βορειοκορεάτης ηγέτης Kim Jong-un.
Σύμφωνα με αναλυτές όπως ο Go Myong-hyun, η Πιονγιάνγκ παρακολουθεί έντρομη τις εξελίξεις.
Σε ένα καθεστώς τόσο προσωποπαγές, η απειλή του «αποκεφαλισμού» δεν είναι θεωρητική, αλλά υπαρξιακή.
Οι ηγέτες-στόχοι πλέον κρύβονται, διασκορπίζουν τις δυνάμεις τους και αποφεύγουν κάθε επικοινωνία, μετατρέποντας τις χώρες τους σε «κράτη-φαντάσματα» υπό διαρκή πολιορκία.
Η «κληρονομιά» του Ισραήλ και η υποκρισία των Δημοκρατικών
Οι ΗΠΑ δεν ανακάλυψαν τον τροχό, αλλά τον τελειοποίησαν μαθαίνοντας από τον στενό τους σύμμαχο, το Ισραήλ.
Το βιβλίο «Rise and Kill First» του Ronen Bergman αποκαλύπτει το μέγεθος της φρίκης: χιλιάδες δολοφονίες από τη Mossad επί δεκαετίες.
Η υποκρισία, βέβαια, περισσεύει και στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Μπορεί ο Trump να είναι ο εκτελεστής, αλλά το νομικό πλαίσιο στρώθηκε μεθοδικά από τους προκατόχους του.
Οι στοχευμένες δολοφονίες εκτινάχθηκαν επί Barack Obama, ο οποίος «βάφτισε» τον φόνο ως «νόμιμη χρήση θανατηφόρας δύναμης», παρακάμπτοντας την Εκτελεστική Διάταξη 12333 του Ronald Reagan που απαγόρευε ρητά τις δολοφονίες.
Τακτική νίκη, στρατηγική ήττα
Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο και βασανιστικό είναι: Και μετά τι;
Όταν ο Trump ρωτήθηκε με ποιον θα διαπραγματευτεί μετά τους βομβαρδισμούς, η απάντησή του ήταν σοκαριστική: «Οι περισσότεροι που είχαμε στο μυαλό μας είναι νεκροί... σε λίγο δεν θα γνωρίζουμε κανέναν».
Αυτή η παραδοχή, σε συνδυασμό με την αδυναμία του Υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio να παρουσιάσει ένα σχέδιο ανοικοδόμησης, επιβεβαιώνει την τραγική διαπίστωση του David Ignatius: ο «αποκεφαλισμός» είναι πλέον ο αμερικανικός τρόπος πολέμου. Μια νίκη της τακτικής πάνω στη στρατηγική.
Οι ΗΠΑ γκρεμίζουν τα πάντα, σκοτώνουν τους πάντες και μετά αναρωτιούνται γιατί ο κόσμος φλέγεται.
Η διακυβέρνηση με drones και «έξυπνες» βόμβες μπορεί να εξοντώνει πρόσωπα, αλλά γεννά στρατιές από εκδικητές.
Ο κόσμος του 2026 είναι πιο επικίνδυνος από ποτέ, και ο «δήμιος» στον Λευκό Οίκο φαίνεται να μην έχει κανένα σχέδιο για την επόμενη μέρα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών